Sant Sadurni D’anoia


De cp die op de agenda stond vandaag, parking Penedes, even voorbij Barcelona was vol. We waren ook later dan gepland door een naar oponthoud onderweg, een gecrashde vrachtwagen blokkeerde de weg, met een lange file tot gevolg.  (Net nadat we vaststelden dat we deze route nog nooit zo moeiteloos hadden gereden) Nu staan we op een rustige gedoog parking 1 km daar vandaan. Na een uur file ging het laatste stuk over de ringweg best vlot maar was nogal inspannend wegens de laaghangende zon die we tegemoet reden. Even bijkomen nu dus

Maandag 13 Januari 2025-  Avignon


Grand Cafe Barreta, met een fantastische kunst en muziek bibliotheek (en voortreffelijk gebak!🙃

Alletwee Goed geslapen zonder chemicaliën🙃😵‍💫, voor de verandering eens vroeg op, en een mooie reisdag gehad van 360 km,  met buiten veel zon, een ijskoud windje, en wat kent dit stuk tolweg toch een mooie -Provence- vergezichten? Nu staan we op camping Bagatelle bij Avignon dat aan de overkant helder wit staat te blinken in de winterzon. Morgen weer een dag, Groetjes vanuit Grand cafe Barreta! .

11- 12 Januari 2025. Van Zutphen naar Maastricht, door naar Beaune.


De eerste 2 etappes hebben we achter de rug Na een uiterst gezellige overnachting op de oprit van Sjaak en Janet. Fijn bijgepraat, heerlijk gegeten, Leukere cp is er niet! Ondanks de hulp van Janet blijkt het goed op gang krijgen van Polarsteps toch nog niet gelukt. Voorlopig gebruiken we ook onze WordPress site dus nog, en we zien wel of het nog eens helemaal lukt met PS. Vandaag hadden we een mooie, heel rustige rit van Bunde naar Beaune. Wat verder dan we meestal doen, maar het was heel zondags stil op de wegen. Het is koud, en het eerste stuk door België was het verstilt wit van de Rijp en een laagje sneeuw. Hier in Beaune waar we net na zonsondergang aankwamen, ligt geen sneeuw meer, en met het kacheltje aan en een werkende stroomaansluiting gaan we eerst maar eens prettig chillen.

Marokko? Winter-Voorjaar 2025.


Sneeuw!
Kerstig zutphen

Bijna alles is ingepakt, olie ververst,  gasflessen vol, havermout voor een maand, medicijnen voor 3 maanden, enz, enz, Trui heeft wat last van vertrek stress, ik ben verkouden, en verlies me al een paar weken prettig in het bouwen aan een mobile voor Esther en Joost. We hebben het erg naar ons zin in Zutphen en een leuke kerstperiode achter de rug. Maar was het vorig jaar nou ook zo langdurig donker en nat??  Tja we kunnen wel weg eigenlijk, maar wel even kijken naar de weersvoorspelling in midden Frankrijk, we hebben niet zo’n zin in een glibberige herhaling van de natte sneeuw op de tolweg van 2023. Ergens tussen 12 en 15 januari hopen we toch te vertrekken….

Bonn


CP Bonn met uitzicht op de druk bevaren hier heel brede Rijn

Na een verblijf in de leuke stad Würzburg, nog in Beieren hebben we vanochtend de op een na laatste etappe gereden van deze reis; morgen zijn we weer in Zutphen. Vandaag nog een overnachting in Bonn op een cp direct aan de Rijn oever, vlak bij het museum kwartier. We bezochten het Kunstmuseum voor moderne kunst, waar een tentoonstelling was van Bruno Groller. De expositie van het Duits expressionisme met werk van Bruno Goller viel een beetje tegen. Daarna ging Kees met Sjaak naar een tentoonstelling in het huis der Geschichten waar een expositie was van de terugblik op het Nationalisme bezien vanuit verschillende generaties en de vraag hoe nu verder naar de toekomst. Kees ging samen met Sjaak hier naar toe maar had na een krap uur wel genoeg gezien. Deze reis was toch doorspekt van de effecten van een totalitair regiem op de bevolking: op een gegeven moment houdt het op …de mogenlijkheid. om nog meer te incasseren is dan uitgeput!

Ik heb heerlijk gewandeld langs de Rijn en gekeken naar het schouwspel van boten die langs komen varen. Altijd fascinerend en water daar ben ik dol op;  zeeën,meren, rivieren …heerlijk toeven. Terwijl ik op een bankje zit zie ik een drietal meiden samen met coach een roeiboot te water laten. Studenten van de campus waar ik voor zit. Trainen op de Rijn ; eerst stroomopwaarts en daarna afwaarts..prachtig gezicht. Intussen bekijk ik de eetgelegenheden in deze omgeving. We staan aan de oever van de Rijn in een business wijk. Grote megalomane panden die kantoor activiteiten herbergen en op afstand wat eet mogelijkheden. Een Koreaans restaurantje lijkt wel leuk. En daar wordt ons laatste avondmaal gezamenlijk genuttigd! Erg lekker en vooral gezellig.

Een nogal alarmerende banner voor deze tentoonstelling in het “Haus der Geschichten!”
Geheugen bewaard Hedwig Maria Ley begraaft deze buste van Hitler in haar tuin na de oorlog. De beeldhouwster kende Hitler persoonlijk. De NSDAP was de eerste die officieel toestemming gaf voor het borstbeeld dat ze in 1932 maakte en dat vervolgens vele malen werd gereproduceerd. Wanneer arbeiders het Hitlerbeeld in 1967 vinden, biedt Ley het aan een van hen aan als geschenk. Het krijgt een ereplaats in zijn huis en is daar tot ongeveer 1985 zichtbaar tentoongesteld.
Geheugen bewaard in het huis van geschiedenis in Bonn tentoonstelling: “Nach Hitler”

Hedwig Maria Ley begraaft deze buste van Hitler in haar tuin na de oorlog.

De beeldhouwster kende Hitler persoonlijk. De NSDAP was de eerste die officieel toestemming gaf voor het borstbeeld dat ze in 1932 maakte en dat vervolgens vele malen werd gereproduceerd. Wanneer arbeiders het Hitlerbeeld in 1967 vinden, biedt Ley het aan een van hen aan als geschenk.

Het krijgt een ereplaats in zijn huis en is daar tot ongeveer 1985 zichtbaar tentoongesteld.

20 Okt. 2024 naar Ingolstadt, Wohnmobilstellplatz “Am Hallenbad”


Vertrek uit Oostenrijk naar Ingolstadt in Beieren

Met Sjaak heb ik  het 1e wereldoorlog museum bezocht in Ingolstadt. Het museum is gehuisvest in een enorm rond fort. Museaal was het nogal ouderwets met veel kanonnen en uniformen. Ik zie er ook niet echt krijgshaftig uit hier….

We staan hier op de Cp na een flinke rit over wisselend mistige en zonnige snelwegen, en prachtige vergezichten op de bergen. Ingolstadt was voor ons nieuw, en we hebben vanmiddag een rondje gelopen, door Ingolstadt, dat was best aardig, maar wel een tikje saai op zondagmiddag, Op z’n Beiers hebben we ook alweer gebak en koffie gnoten op een mooi terras.

De grote pastelkleurige huizen van Ingolstadt

19 oktober 2024 Altenmark im Pongau


Heerlijk geslapen. Het was weer stil deze nacht. En dan gaat dat wel..dat goed slapen..

We staan lui op en wat ons betreft blijven we nog een dagje..we doen ons ontbijtje en na een frisse start kont de zon toch sterk naar voren..het wordt heerlijk warm weer. We overleggen even wat onze vrienden willen; zij hebben geen voorkeur en dan wordt snel besloten dat we er een dagje aan vast knopen in die heerlijke rust, omringd door een flink bergmassief. Kees stelt voor om te gaan fietsen; ik kijk wat verwonderd ..hier 🤔? Hij had recensies gelezen waarbij vermeld werd dat je hier wel drie dagen heerlijk kunt fietsen ..en dat doen we uiteindelijk ook. Gezellig met z’n vieren..eerst het dorpje ; we bezoeken een rommel/antiek markt van de plaatselijke bevolking. Allemaal spul van grootouders zo op het eerste gezicht. Lederhozen bijna per kilo 🙈 uiteraard, geweien met of zonder kop, en veel ijzer producten.. wat glas- en aardewerk enzovoort. Ik kon niets vinden waar ik zowel de verkoper als mezelf blij mee zou kunnen maken. Oh ja nog wel prachtig uit elzenhout gesneden vogeltjes: roodborstjes, sijsjes, koolmezen, specht en zelfs een hop!  Een stel op een houten paneeltje bevestigd voor aan de muur of de schutting in de tuin, en een paar op een knijpertje voor de kerstboom!! Dat leek me nog wel iets ..hoeveel ze kosten per stuk, die voor de kerstboom?? 55 euro; het is een halve dag werk…ik geloof het direct..maar ja dat is geen leuk prijsje voor mij 🤷😞

We gaan de kerk weer even in en langs de graven die prachtig verzorgd er bij liggen en doen dan een koffietje..heerlijk. De markt bevatte 5 kramen dus snel klaar en dan nu fietsen maar…we krijgen een tip om langs de rivier te fietsen een verhard pad. Veel routes zijn geschikt voor mountainbikers, daar zijn onze fietsen niet geschikt voor. We besluiten gewoon onze neus achterna te gaan en doen zo een flinke ronde van 25 km . De poging om een See te bereiken geven we op. We steigen teveel en de beschikbare kilometers nemen in mijn accu snel af. Daarnaast trapt de fiets van mij erg zwaar. Ik heb een zware fiets dat weet ik, maar dit…🙈 Ik trek de accu eruit en doe die er weer in ; misschien maakt die geen goed contact? Is het niet. Ik kan dan alleen bedenken; weer een beurt nodig! De vorige keer, na die beurt, fietste mijn fiets voor m’n gevoel tien keer lichter…enfin ik moet het er er nu mee doen! We keren om. De heenweg door een slapend skidorp; nu er langsheen aan de flank van het bosgebied en het riviertje. Toch heel fijn gefietst!

Janet stelt voor een vroeg diner te doen..het is half drie ..tja dan serveren ze hier niet. Vanochtend was de koffie ruim vier euro per kop, dat restaurant slaan we over dat wél serveert. We kijken nog wat rond en stuiten dan op een zeer luxe, lokale supermarkt..en kopen daar een malse gegrilde kip met salade en thuis zetten we ons aan eigen dish met al het lekkers in een stralend zonnetje. Het leven is goed 😉🤷

18 Okt. 2024 Altenmark im Pongau, Oostenrijk- Kellerbauer Wohnmobilsite


6 uur wakker op de cp in zeer lawaaiig Ljubljana, Maar ach, we kunnen met 6 a 7 uur slaap prima de dag in. Het regent, regent, regent enz enz. De route naar Oostenrijk die we uitgezet hebben door Slovenië, naar Oostenrijk, rijden we eigenlijk gewoon door een dik wolkendek, van mooie uitzichten is geen sprake, geen berg te zien. Maar gelukkig klopt de weersvoorspelling wel: na de laatste tunnel mindert de regen, en een keer geparkeerd bij de boerderij in een mooi dal bij het dorpje Altenmark komt zelf de zon een beetje door en is het de rest vd dag droog! Rusten, lezen en wandelen natuurlijk, ineens is het hier ook helemaal herfst, de zon breekt door en de kleuren zijn prachtig. Een heerlijke dag!

Weinig te zien onderweg!
Langzaam klaart het op onderweg
Entree vd CP
Uitzicht vanaf onze plek

17 Okt 2024 Lubljana- Cp Dolgi Most P-R


onderweg naar Lubljana, weersomslag maar de herfst
Aan het begin van onze Balkanreis zijn we er omheen gereisd vanwege het weer. Maar vandaag zijn we dan toch terug in Slovenië, en wel in de hoofdstad Ljubljana! In de Sloveense bossen wonen nog 900 bruine beren. Men is er trots op maar ook wat angstig voor ongelukken, net als bij onze wolven.
Mijn lief!
Nog een detail vd St Nicolaas
Zo mooi!  een beeld in de etalage van een van de smaakvolle Galerien

Echt een fijne dag gehad in deze mooie stad. Wel een tikje moe nog, want de nacht onder het viaduct in Triëst was zacht uitgedrukt nogal erg lawaaierig, vanochtend al heel vroeg wakker! Na een uurtje rijden landen we op een cp in de stad midden in de verkeerschaos (again😂😂). Maar voor een tientje mag je niet mopperen tegenwoordig met alles op fietsafstand. Voor nog een tientje erbij hebben we ook allerlei voorzieningen, maar die hebben we niet nodig.

We zijn verrast door de fijne sfeer in deze stad! Een dag is niet genoeg om het vele moois in deze stad te genieten. Maar zo in de eindfase van onze reis, willen we van gewoon wat zwerven genieten, en de architectuur bewonderen, en de sfeer op ons in laten werken. Eergisteren zwommen we nog in de Adriatische zee, nu was het verstild weer, met laag hangende wolken, zonder zon. 11C Herfst dus!! Winterjas aan op de fiets naar de stad, heerlijk! Vooral omdat deze stad echte fietspaden heeft en de binnenstad autovrij is. Het is bovendien een van de groenste  steden van Europa! Hier houden ze van kwaliteit en dat is aan de winkels ook te zien, Wanneer je moe bent van het sjouwen kun je gratis in het kleine elektrische busje stappen dat de stad doorkruist!😅 Luxe! Maar wij lopen toch liever en houden het nog wel even vol!